Wat is de WNF Challenge?

Eernewoude, Friesland: 11 mei 2011


‘De stemming zit er al goed in en het wordt super-zeilweer morgen!’


De eerste 15 teams hebben zich geregistreerd
Woensdagavond is het al een gezellige boel in het Panda Paviljoen bij het WNF Challenge Camp in Eernewoude, waar morgenochtend de allereerste WNF Challenge van start gaat. Een reusachtige opblaas-Panda en een hele rij strandvlaggen markeert de gemeenschappelijke tent, waar enkele tientallen deelnemers gezellig een drankje nemen. ‘Ik drink fris, ‘ zegt er een, ‘want ik ga morgen een topprestatie leveren! Maar het lijkt wel of ik de enige ben?’

Ideaal zeilweer verwacht
Maar hij is bepaald niet de enige die de Challenge heel serieus opvat. Zo’n 15 teams hebben zich vanavond al geregistreerd om er zeker van te zijn dat ze morgen fris en tijdig aan de start verschijnen. In het kamp lopen de Challengers rond in hun softshell jacks van hoofdsponsor Vaude of in sweaters en T-shirt met logo’s van hun eigen sponsors erop. Het team van de familie Boelens loopt bijvoorbeeld trots rond in hun shirt van Bewegingscentrum Drachten.
Paul van der Zee, organisator van deze WNF Challenge: ‘De stemming zit er goed in. We zijn allemaal een beetje opgewonden omdat het morgen echt gaat beginnen. De weerberichten zijn uitstekend, morgen windkracht 3 tot 4, dat is ideaal voor het zeilen.’

Omrop Fryslân yn aksje!
Vanmiddag is de WNF Challenge al uitgebreid in een sportprogramma op Omrop Fryslân geweest. De verslaggever was zo geboeid door de gesprekken met de Challengers dat hem ontging dat de Friese wielrenner Pieter Weening (Pyter Wening) vandaag de vijfde etappe van de Giro d’ Italia heeft gewonnen, toch ook niet onbelangrijk voor een Fries’ sportprogramma.

‘Wat is het hier móói!’
Het uitgestrekte land en water rondom Eernewoude maakt indruk op de arriverende Challengers. Een deelneemster, net aangekomen: ‘Wat is het hier móói! Dit gaat een geweldige ervaring worden!’ Een collega: ‘Ik was best nerveus, maar nu ik hier ben, is dat helemaal weg. Ik heb er gewoon verschrikkelijk veel zin in.’

Relaxte eerste dag met uitstekend zeilweer en een gloednieuwe opa!


Laveren en opkruisen
De eerste dag van de WNF Challenge verloopt uitstekend: iedereen is fit en enthousiast en het uitgelezen zeilweer doet de rest.
Paul van der Zee, organisator van het event: ‘De massa-start vanochtend was spectaculair. Dat was natuurlijk nogal hectisch, meer dan 40 zeilboten die tegelijk de havenmond moeten uitvaren en tegen de wind in moeten laveren.’
Een zeil-expert: ‘Dat heet opkruisen.’
Van der Zee: ‘Dat bedoel ik. Het was een machtig gezicht. Ze moesten over een 3-hoekig parcours zeilen. De boot van de Roaring Forties ging zelfs om, maar dat team kon kennelijk goed zeilen want ze kwamen heel snel op eigen kracht weer overeind en zeilden meteen weer door.’

Zeer voorlopig klassement
Vandaag is een relatief relaxte dag, met alleen het zeilen, een navigatie-opdracht en een stormbaan-opdracht.  Relatief inderdaad, want de stormbaan moet wel ‘genomen’ worden met een grote houten balk in de hand.
Van der Zee: ‘Het klassement zegt dus nog niet zoveel, maar we moeten toch vaststellen dat Royal Haskoning op nummer 1 staat bij de mannen, gevolgd door C4Nature op nummer 2 en Versdirect op 3. Bij de mixed teams staat Okko Project op 1, daarna komt de Waddenvereniging en als derde Team Oceans.’

Een surfplank met een fiets erop
En hoe zit het met de beide vrouwenteams, waarvoor geen apart klassement wordt bijgehouden? ‘Team Katmandhu-Vaude Women staat zowaar op 5, dat is heel goed voor een vrouwenteam!’ Een passerende vrouw: ‘Heel goed voor vrouwen?? Wacht maar!’
Leuk zijn de creatieve oplossingen voor klimaatneutraal vervoer, die de teams bedacht hebben. Een Challenger: ‘Geweldig, zulke fietsen heb ik nog nooit gezien: een soort surfplank met een ligfiets erop en dan een karretje met alle spullen erachter.’

Een prachtige kleindochter
Elke dag worden ook een Pechvogel van de Dag en een Geluksvogel van de Dag vastgesteld. Pechvogel van vandaag is het omgeslagen team, en de onbetwiste Geluksvogel is Paul Geenen van Team Eneco: ‘Ik ben vandaag voor de eerste keer opa geworden van een prachtige kleindochter!’.
Team Meewind (een na laatste in het klassement, maar er kan natuurlijk nog van alles gebeuren…) was zo sportief om de omgeslagen Roaring Forties te helpen hun spullen weer in de boot te krijgen.

Morgen wordt het anders
Van der Zee: ‘Het is leuk om te merken hoe positief iedereen is over het doel: de wereldwijde natuurbescherming van het Wereld Natuur Fonds. Een jongen die vandaag nog wat boodschappen deed bij de GAMMA hier, kreeg alles gratis mee toen hij zei dat het voor het WNF was.’
De vrijwilligers dragen bij aan de ontspannen sfeer. Een meisje: ‘Leuk dat er zoveel jongeren zijn, ik rekende eigenlijk op oude mensen van 40 ofzo.’
Door het korte programma liggen de meeste Challengers om een uur of 4 ontspannen in de zon met een welverdiend biertje. Van der Zee: ‘Morgen en overmorgen piepen ze wel anders!’

Lauwersoog,  Friesland, 13 mei 2011

 

Kanoën eindigt in chaos en de spanning stijgt

 

Mooi en stil

Deze tweede dag begint met handboogschieten, iets wat de teams duidelijk goed geoefend hadden. Daarna kwam het zwaardere werk: een mountainbiketocht van zo’n 75 km, van Eernewoude door natuurgebied en wetland De Alde Feanen naar Lauwersoog. Jaap Smelik van Team Meewind: ‘We reden lekker voor de wind, het was een fantastisch tochtje.’

Een andere Challenger: ‘Ik ben in mijn hele leven nog maar twee keer in Friesland geweest. Dat gaat vanaf nu veranderen. Wat is het hier ongelofelijk mooi en stil.’

 

Eerlijke mensen

Erg stil, inderdaad. Team Oceans komt onwaarschijnlijk snel binnen na het mountainbiken. Ze ruiken zelf onraad: ‘We hebben gewonnen, maar dat kan niet kloppen. We hebben onderweg niemand gezien! En inderdaad: per ongeluk een stuk van de route afgesneden.

Een vrijwilligster: ‘Is dat sportief of niet? Ze hadden ook niks kunnen zeggen!

Ik denk dat natuurliefhebbers gewoon heel eerlijk zijn.’ Daar moet een medewerker van het Wereld Natuur Fonds hartelijk om lachen.

 

‘Duidelijk gewonnen’

Later op de dag volgt op een strand bij Camping Lauwersoog  het meest spectaculaire én chaotische onderdeel van vandaag: het estafette-kanoën.

Jaap Smelik van Meewind: ‘Werkelijk geen touw aan vast te knopen. Er stond een harde wind en daarom was het parcours verkleind. We moesten in een kommetje kanoën en dan aan wal gaan en de kano op het strand slepen en ermee naar het beginpunt rennen, waar dan het volgende teamlid een halve cirkel in het kommetje moest kanoën. Op een gegeven moment liep iedereen door elkaar te rennen. Bij de finish moest je hard  de naam van je team roepen, daar werd het niet overzichtelijker van.

Heel lachwekkend. Hoewel ik nog wel even wil opmerken dat wij het kano-onderdeel duidelijk gewonnen hebben.’

Helaas voor Meewind: dit onderdeel wordt wegens de verregaande chaos uit het klassement gehaald. De uitslag van het kanoén is geneutraliseerd. Paul van der Zee, organisator: ‘Jammer, maar we hebben wél genoten; er zat letterlijk en figuurlijk heel veel energie in dit kano-onderdeel. Die energie, het enthousiasme en het fanatisme spatte ervan af bij de deelnemers. Prachtig om te zien!’

 

C4Nature leidt

Het klassement van vandaag laat een paar bekende namen zien. Op 1 staat VersDirect, op 2 Greentastic6 en op 3 De Espresso Boys. Bij de gemengde teams op 1 Carbon6, op 2 Team Oceans en op 3 Sportstad Heerenveen.

Robert Janssen, van de organisatie van deze WNF Challenge: ‘Het gaat iedereen natuurlijk om het totale klassement na twee dagen. En daar staat op dit moment aan kop Team C4Nature.

Concurrenten

Robert Janssen: ‘Je merkt vandaag goed dat de deelnemers meer competitie beginnen te voelen. Ze willen precies weten wie de grootste concurrenten zijn. En ze blijven ook minder lang hangen na het dagfilmpje om nog wat te drinken. Ze willen naar bed, want morgen komt het er écht op aan.’

Een deelnemer: ‘Competitie? Wij staan onderaan, geloof ik. Dus ik blijf nog even zitten.’

 

 

 

 

 

 

 

‘Dit zijn nu al de drie mooiste dagen van dit jaar’

Een grijze ochtend
Als de ‘VIPs’ zich rond half 10 op de speciale boot, ms Stortebeker, verzamelen klaagt een enkeling dat het ‘wel vroeg’ is. Sommigen zijn al uren onderweg naar de grijze, beregende kade. Voor het eerst in vijf weken régent het!
Goed om even te bedenken dat de Challengers op dat moment al aan het mountainbiken zijn, zo’n 28 km van Lauwersoog naar Holwerd, Noord-Friesland.

Mental coach
Op de boot zit Thijs van der Meer al aan een taartje. ‘Ik ben sportpsycholoog en mentale begeleider van Team C 4 Nature. Ik heb de verschillende karakters in kaart gebracht en sterkte/zwakte analyses gemaakt. Dat is het vertrekpunt geweest voor de verschillende rollen en aandachtspunten in het team. Zo leren ze hun eigen en elkaars kernkwaliteiten accepteren en gebruiken. ’Een andere VIP -‘ik sponsor mijn schoonzoon’- kan het haast niet geloven. ‘Dat heeft mijn schoonzoon volgens mij niet gehad.’

Onze vrouwen zijn bikkels
Werknemers en gasten van hoofdsponsor Vaude en eventsponsor Kathmandu zijn in al helemaal in de stemming. ‘Dit wordt een héle toffe dag.’ De banden tussen beide bedrijven zijn nauw: ‘Het beste outdoor-merk dat in de beste outdoor-zaken wordt verkocht.’ De V-K groep heeft vooral hoge verwachtingen van het vrouwenteam Vaude-Kathmandu, dat helemaal uit politievrouwen bestaat. ‘Dat zijn bikkels hoor, hele pittige meiden.’
Eerst was er sprake van twee V-K teams, maar het mannenteam kreeg het sponsorgeld niet bij elkaar. ‘Vrouwen zijn óveral beter in.’

Wadlopen is een eitje
De Stortebeker ‘laat zich droogvallen’ op het Wad en dan begint het lange wachten op de wadlopende Challengers aan het horizon. Na uren lunchpakketten leegeten en vertellen hoe geweldig juist het eigen team is, verschijnen de eerste stipjes aan de horizon: daar zijn ze! Vrijwel alle gasten op de boot gaan mee om het tweede stuk van de route Holwerd-Ameland zelf te gaan wadlopen. Even slikken als je geen Challenger bent, om vanuit de warme kajuit in het kniehoge water te stappen, maar dan loopt iedereen vlot naar de zandbank waarop steeds meer Challengers aankomen. Ze vallen op de broodjes en appels aan. Vol goede moed over de rest van de dag: ‘We hadden weliswaar wind tegen vanmorgen op de fiets, maar dat wadlopen is een eitje.’

‘Het slik is zwaar vandaag’
Blijkt een uur later toch iets tegen te vallen, dat eitje. De gidsen sturen de niet-Challengers naar een andere route ‘makkelijker voor jullie’, maar als de een na de andere VIP in de zware, zwarte modder zakt, wordt dat wat onaannemelijk. Zonder de Vaude-mannen Leon en Rogier waren enkelen nooit meer overeind gekomen. Ook sommige Challengers hebben het zwaar. Een gids vertelt dat ‘het slik inderdaad erg zwaar is vandaag’, meestal doe je minder lang over deze oversteek.
De gidsen voor de VIPs lopen stevig door en roepen nog een paar keer achteruit dat je vooral ‘rechtop moet blijven lopen’. Een man, tot zijn heupen in de taaie modder: ‘Ik sta keurig rechtop.’

En wéér die fiets op
Na het wadlopen wordt duidelijk waarom dag 3 de zwaarste dag van deze Challenge is. Even de ergste modder wegspoelen bij de kampeerboerderij, die er nog net zo spartaans uitziet als 25 jaar geleden, en dan meteen weer op de fiets.
Met een straffe tegenwind Ameland over, richting het WNF Challenge Camp. Vooral de kilometers over het heel smalle strand (‘ene kant suikerzand, andere kant de zee en daartussen een halve meter modder’) zorgen voor veel gezwoeg en gesteun. ‘We hebben dat wadlopen ook al in de benen, en dan nu wéér die fiets op! Ik zit er helemaal doorheen.’ Goed dat Paul van der Zee van de organisatie niet hoort wat de Challengers hem hier allemaal toewensen.

Gekneusde ribben en relatieproblemen
Ondertussen is in het mooie centrumpje van Nes een finishboog verschenen, plus de bekende vlaggen en opblaas-Panda. De eerste fans staan klaar met bloemen. Vooral de Wereldvrouwen (in spetterend roze) heeft een grote schare fans/sponsors. Een lid van The Windtalkers wordt opgewacht door vrouw en baby. De achterban van de teams neemt even de afgelopen dagen door. ‘Ze fokken elkaar op, toen ze begonnen was hij helemaal niet bezig met winnen.’ ‘In het team van mijn broer zijn er twee uitgevallen, eentje met een gekneusde rib en eentje met relatieproblemen.’ ‘Dat zou mijn zoon nooit doen, die is bloedfanatiek.’

Al had ik moeten kruipen…
Onder luid gejuich komen nu de teams, of wat daarvan over is, binnen. De crossloop van zo’n 4 km is voor sommigen net even te veel. De laatste man van team Yeti komt uitgeput binnen, maar begin toch meteen daarna enthousiast te vertellen over een busje dat loopt op gebruikt frituurvet. Veel teams trekken nog even een laatste sprintje en komen gearmd de finish over. Johan van der Gronden, directeur van het WNF, applaudisseert voor élke binnenkomer weer even enthousiast.
Als een paar uur later de finishboog net is weggehaald, komt Marscha van team Punt nog binnen. Totaal kapot, maar ongebroken. ‘Al had ik moeten kruipen, dan was ik er nóg gekomen.’ Vrijwilligers en WNF-ers vormen speciaal voor haar een menselijke finishboog.

Stoere verhalen en grote gehaktballen
’s Avonds, bij het eten, waarbij vooral de enorme gehaktballen in de smaak vallen bij de sporters, komen de stoere verhalen. Het begon relaxed, maar op deze laatste dag was het echt afzien, daar is iedereen het over eens. Grootste tegenstander: de straffe wind. Een enkeling is nog verbolgen over het chaotische kano-onderdeel en een ander zegt dat het volgend jaar ‘best wat zwaarder’ mag. Het sponsorwerven, dat eerst moeilijk leek, is bijna iedereen meegevallen. ‘Wij hadden een ijzersterk supportteam, die hebben zo professioneel geld bij elkaar gebracht,’ vertellen de mensen van Adventure Squad tevreden. Een ander heeft het bedrag grotendeels gekregen door heel ouderwets met een pet rond te gaan. ‘Maar dan wel een heel grote, zelfgemaakte, echte pet, met WNF-logo. Vond iedereen leuk.’

Natuur is niet iets dat bij de Ardennen begint
Johan van der Gronden van het WNF prijst in zijn slotwoord allereerst de vrijwilligers. ‘Onvermoeibaar, vrolijk en overal inzetbaar: wat waren ze geweldig.’ Buiten klinkt even later alweer het gezang van de afwasploeg. Van der Gronden benadrukt dat deze eerste WNF Challenge naar meer smaakt. ‘Ook om van dichtbij te ervaren wat natuur in Nederland is. We denken nog wel eens dat de natuur bij de Ardennen begint. Deze Challenge heeft honderden mensen intensief laten ervaren hoe bijzonder de Nederlandse natuur is.’ Een Challenger: ‘Ik was nog nooit in mijn leven in Friesland geweest. Schandalig eigenlijk. Dat gaat nu veranderen.’

De winnaars
Er wordt al flink gedanst als de definitieve uitslag bekend kan worden gemaakt. Bij de mixed/vrouwen-teams op nummer 1: Team 1on1, op nummer 2: Team Oceans (ook creatieve sponsorwervers!) en op nummer 3 het vrouwenteam van Vaude-Kathmandu. (‘Vijf vrouwen met sixpacks’.)
Bij de mannen op nummer 1: C4 Nature! Zou het toch de mental coach zijn? Of het multifunctionele, duurzame drinkflesje Dopper, waarmee ze aan de weg hebben getimmerd? Op nummer 2: VersDirect vooral vanwege het ijzersterke fietsen. Op nummer 3: Hobiecat Squadron, sterke allround sporters.
De CO2-reductie prijs gaat naar The Windtalkers met hun twee briljante bakfietsen die dienst deden als 6-persoonstent annex vouwwagen en vervoermiddel voor álles. Vanochtend nog haalde dit team met deze bakfietsen op het allerlaatste nippertje de boot naar Ameland.

Volgend jaar weer!
Deze eerste WNF Challenge was op alle fronten een groot succes. Bijna 300.000 euro voor het Wereld Natuur Fonds, honderden enthousiaste sporters, tientallen onvermoeibare vrijwilligers, drie dagen vol sport, avontuur en gezelligheid, én een intensieve kennismaking met de Nederlandse wildernis. ‘Ik ben er volgend jaar zeker weer bij,’ belooft vrijwel iedereen. Een stoere mountainbiker bindt zorgvuldig een WNF-knuffeltijgertje aan zijn stuur. De bijna volle maan beschijnt het WNF Challenge Camp waar de muziek nog een tijdje doordreunt.
Het maanverlichte strand blijkt heel geschikt voor romantische wandelingen. Want ook vrijwilligers hebben wel eens vrij.

De winnaars!

Mixed/vrouwen-teams:

1. Team 1on1
2. Team Oceans
3. Vaude-Kathmandu vrouwenteam

Mannen-teams:

1. C4Nature
2. VersDirect
3. Hobiecat Squadron

De CO2-reductie prijs gaat naar The Windtalkers met hun twee briljante bakfietsen die dienst deden als 6-persoonstent annex vouwwagen en vervoermiddel voor álles.

Klik hier voor het volledige eindklassement van de mannenteams en mixed teams.
Inclusief totaalklassement.